Actueel

Geografische ervaring #3: Hemelse chemie bij -20 °C

5 september 2013

In maart 2012 bezocht ik het dorp Äkaslompolomo (Fins Lapland), zo’n 100 kilometer ten noorden van de poolcirkel. Een prachtig gebied waar wintersport een andere dimensie krijgt. Uitgestrekte loipes, schattige huskypuppies en sprookjesachtig besneeuwde boomtoppen. En dat allemaal zonder dat je overlopen wordt door hordes luidruchtige toeristen. Wat een genot!

Maar er is één aspect wat dit gebied voor mij extra bijzonder maakt; het noorderlicht. Eens in de tien jaar zorgt een zonnemaximum ervoor dat er regelmatig een fenomenaal vuurwerk vertoond wordt. Een schouwspel dat zich bij de juiste omstandigheden urenlang aan de hemel voltrekt en ervoor zorgt dat je de koude buitenlucht zonder twijfel trotseert.

Vlug dansende gekleurde stroken groen, roze en geel licht maken Fins Lapland tot een magische plek waar één van de meest indrukwekkende natuurverschijnselen in volle glorie te zien is. Een spektakel dat absoluut kan wedijveren met de après-ski uit de Alpenlanden!

Op Flickr is staan enkele foto’s van mijn bezoek aan Äkaslompolomo.

[Deze blog is de derde in een serie van 4 blogs, geïnspireerd door het ‘fenomeen van de geografische ervaring’]

El mercado: kijk, koop, praat en geniet!

26 augustus 2013

Als ik in het buitenland ben probeer ik altijd een lokale markt te bezoeken. Het zijn bruisende plekken met bijzondere kleuren, klanken en geuren. In veel landen is de markt een belangrijk onderdeel van het dagelijks leven. Lokale bevolking haalt en brengt er verse vis, groenten en soms zelfs kledingwaren. Het zijn plekken die qua dynamiek en levendigheid vaak onvergelijkbaar zijn met de Nederlandse markten.

Buitenlandse markten zijn voor toeristen een aanrader om te bezoeken omdat je er veelal een mooie afspiegeling van de plaatselijke maatschappij ziet; er lopen door het land getekende mensen, je vindt er heerlijke lokale producten en ontdekt er sfeervolle ontmoetingsplekken waar onder het genot van een lokaal drankje het plaatselijke nieuws besproken wordt. Met de locals die je er treft is het vaak ontzettend leuk om een gesprek mee aan te knopen. Veel leuker dan op de geënsceneerde toeristische hotspots waar list en bedrog vaak centraal staan.

Toch is het lastig om echt leuke markten te vinden die nog niet door het toerisme zijn gekoloniseerd. Zelfs de Lonely Planet weet ze niet altijd te duiden. Een belangrijke tip: zoek markten die de plaatselijke inwoners voorziet in hun dagelijkse levensbehoefte.  Deze markten vind je op kruispunten van belangrijke toegangswegen, bij treinstations en nabij havens. Ze liggen vaak enigszins aan de rand van de stad of het dorp, zodat de producten makkelijk vanuit het omliggende platteland aangevoerd kunnen worden.

Ontdek deze markten en verwonder je. Kijk, koop, praat en geniet!

Geografische ervaring #2: De zware shag van Mexico-Stad

16 juli 2013

Het uitzicht vanaf wolkenkrabbers is vaak spectaculair en erg geliefd bij toeristen. Zo ook bij mij. Ik probeer in elke stad een hoog uitzichtpunt te zoeken, zodat ik in één oogopslag de stedenbouwkundige patronen en verschillende stadsdelen kan herkennen. In Mexico-Stad bezocht ik de bovenste etage van de Torre Ejecutiva

Op zonnige dagen zijn de wachtrijen voor Top of The Rock in New York en de Petronas Twin Towers in Kuala Lumpur eindeloos, de beloning na het lange wachten is het echter vaak waard. Het uitzicht vanaf (één van de weinige) wolkenkrabbers in Mexico-Stad biedt echter een heel andere ervaring. In 2009 bezocht ik het hoofdkantoor van de PEMEX tijdens de Mexico-excursie van de faculteit Ruimtelijke Wetenschappen aan de Rijksuniversiteit Groningen. Bij bovenkomst op de 214 meter hoge Torre Ejecutiva verwacht je een mooi vergezicht met uitzicht op de prachtige vulkanen die de rand van de Valle de México sieren. Maar helaas; het uitzicht was afschuwelijk! Een spectaculair vergezicht en overzicht over de indrukwekkende agglomeratie werd beperkt door een dikke vieze smognevel.

In één klap werd het visueel zichtbaar waar de 9 miljoen inwoners van Mexico-Stad dagelijks mee te maken hebben. Een moment van verbijstering volgde; niet alleen voor mijn eigen gezondheid, maar ook voor al die miljoenen mensen die dagelijks onbewust en onvrijwillig met deze gigantische vervuiling te maken hebben.

Zo kreeg het bezoek aan deze bijzondere stad met z’n rijke historie, leuke groene kevertjes en lekker eten een vervelende keerzijde. Een keerzijde waar veel megasteden mee te maken hebben of binnen korte termijn mee te maken krijgen.

Op Flickr is mijn foto-impressie van mijn bezoek aan Mexico te zien.

[Deze blog is de tweede in een serie van 4 blogs, geïnspireerd door het ‘fenomeen van de geografische ervaring’]

Geografische ervaring #1: 120km/u op Times Square

21 juni 2013

Een stad zoals er geen gelijke op aarde te vinden is: New York City. Met als hoogtepunt het 24/7 energieke Manhattan. Ondanks dat de stadsbeelden grijs worden gedraaid en je op voorhand al fotografisch bekend bent met alle topattracties die NYC rijk is, ervaar je de energie pas op de plek zelf. Een plek als deze kun je je pas eigen maken als je met al je zintuigen de plek hebt ervaren. Hoe ruikt het er? Welke geluiden hoor je? Welke bewegingen zijn er te ontdekken?

Die zintuiglijke ervaring intensiveert op het moment dat er een onverwachtse gebeurtenis plaatsvindt. In de zomer van 2011 kwam er tijdens mijn verblijf in Manhattan onverwachts een orkaan op mijn pad. Hurricane Irene zorgde ervoor dat het hele leven in NYC plat kwam te liggen en mijn verblijf onverwachts een week werd verlengd. De metro stopte, alle vluchten werden geannuleerd en de winkels sloten hun deuren. Zelfs de Mc Donalds, Starbucks en Broadway waren dicht. Verbaasde locals (zover die al bestaan op Manhattan) waren flabbergasted. Er werd zelfs noodzakelijkerwijs gehamsterd naar eten, hotelkamers en internet.

De ravage viel uiteindelijk mee; de zware rukwinden en tientallen milliliters regen zorgden niet voor blijvende schade. De unieke ervaring was echter des te groter. Lege straten zonder taxi’s en toeristen, een vreemd zoemend geluid dat uit de metrotunnels komt en de ontdekking dat je in de centrale bibliotheek heel goed kunt internetten zonder er woekerprijzen voor te betalen. Ervaringen die NYC voor mij een bijzondere plek maken. Een plek die ik dankzij de orkaan beter heb leren kennen en waar ik graag terugkom!

Op Flickr is mijn foto-impressie van de orkaan te zien.

[Deze blog is de eerste in een serie van 4 blogs, geïnspireerd door het ‘fenomeen van de geografische ervaring’]

GEZOCHT: gastvrije openbare ruimte

15 april 2013

De krul op de Vismarkt,  muurtjes op het Martinikerkhof en de lange zitbank met podium bij de Oosterhaven. Drie bij Stadjers geliefde plekken waar je neer kunt strijken en met volle teugen van het stedelijk leven geniet. Eind 2011 is het karige ensemble aan openbare zitplaatsen in het centrum van Groningen uitgebreid met het tijdelijke infocentrum op de Grote Markt. Een houten tribune nodigt sindsdien uit om bij het allereerste lentezonnestraaltje neer te strijken. Helaas is het verdere aanbod aan leuke en spontane zitplekjes in het centrum van Groningen nog veel te beperkt.

De houten tribune voorziet in een publiekelijke gebruiksfunctie. De slim vormgegeven constructie is een plek waarop mensen elkaar ontmoeten, afspreken om te lunchen en zelfs studeren. Zodra de eerste zonnestralen zichtbaar zijn, worden de reuzentrappen bevolkt door toevallige passanten; zelfs in de frisse winterzon, waarbij de beschutting van het kubusvormige gebouw een welkom geschenk is.

De tribune is een aanvulling op het karige ensemble van openbare zitplekken in de stad Groningen. Vooral de grote pleinen zijn veelal leeg en onaantrekkelijk om neer te strijken met een lunchbox of laptop. Ze voldoen in de huidige netwerkmaatschappij niet meer aan de eisen en worden doodse plekken.

Met relatief kleine ingrepen kan de stad Groningen ervoor zorgen dat er meer van dergelijke zitplekjes komen. Plaats grote plantenbakken, waterpartijen met brede randen, steigertjes en betonnen elementen die op veelzijdige manieren gebruikt kunnen worden. Het worden plekken die de gewenste stedelijke interactie bevorderen en de omgeving levendig maken.

Laat de tribune een inspirerend voorbeeld zijn voor de ontwikkeling van meer van dit soort plekjes. Te beginnen bij de diepenring  en op de verschillende lege pleinen en straathoekjes zoals bij de Waagstraat. Alleen daarmee zorg je ervoor dat de stad gastvrij, levendig en aantrekkelijk blijft. Op naar een gastvrije openbare ruimte!

[Deze blog is afgeleid van het artikel De stad als podium voor stedelijk gebruik]